Syriana

Oil makes the world go round…

Syriana probeert de altijd actuele problematiek rond het Midden-Oosten te schetsen door de ogen van gewone mensen. George Clooney won er zijn eerste Oscar mee, Bob Barnes voelt waarschijnlijk nog altijd de olie kleven…

Barnes was een echtbestaande CIA-agent die in het Midden-Oosten jarenlang allerlei smerige klussen moet opknappen. Totdat hij tijdens zijn laatste missie wordt verraden. Opeens volgt er interesse voor de echte reden van zijn werk. Hij ontdekt de waarheid, die hem geen voldoening geeft…

Regisseur Stephen Gaghan won het beeldje een paar jaar geleden voor zijn scenario van Traffic (Steven Sodenberg). Bij Syriana nam hij zelf het regisseursstokje in handen. De drugs zijn vervangen door olie, de strijd tussen het goede en kwade in de menselijke aard is gebleven.

Adonis Clooney werd voor zijn redelijk korte maar erg indrukwekkende terecht bekroond met de Oscar. Hij kwam voor de rol 20 kilo aan, maar oogt nog steeds niet echt dik.

Maar deze film is meer dan Clooney alleen. Matt Damon is één van de andere uitstekende acteurs die meedoet. Zijn Brynan Woodman is een tv-commentator en adviseur op het gebied van olieverkoop. Nadat zijn zoon dood gaat komt hij in contact met prins Nasir Al-Subai.

Deze intelligente en hervormingsgezinde troonopvolger (sterk vertolkt door Alexander Sidding) stuit op problemen als hij zijn volk eens op de eerste plaats wil zetten. Al die olie laat zich immers moeilijk van het hoogste podium wegvegen.

Syriana zit vol informatie; als je niet in staat bent om geconcerteerd naar een film te kijken kun je beter iets anders opzetten. De grijze cellen van de toeschouwer worden hier non-stop aan het werk gezet. Bijna alsof de film niet in Hollywood is gemaakt..

In een jaar waarin zoveel films en regisseurs interessant proberen te zijn, komt Syriana als een verademing. De film schetst scherp de altijd actuele problematiek rond het Midden Oosten en de olie-industrie.

Niet alleen één kant, eerder zeven kanten van het verhaal worden hier getoond. Dit is absoluut geen politiek pamflet. De mening van de regisseur speelt verder geen rol en zijn invloed is nauwelijks merkbaar.

Everything is connected, net als in het echte leven. Syriana geeft een realistische schets van enkele personages voor wie het zwarte goud een stigma is. De film zal voor sommigen waarschijnlijk te ingewikkeld zijn. Er wordt immers een wrang beeld van onze samenleving geschetst. ‘The liberal society has failed, the west has failed’, gelukkig kunnen we nog altijd goede films maken.

Het Midden-Oosten in een notendop 7.5