Munich

Avner’s Five

Tijdens de Olympische spelen van 1972 in Munchen worden elf leden van het Israëlische team gegijzeld door Palestijnse terroristen. Alle elf vinden ze uiteindelijk de dood.

Of het door een Palestijnse handgranaat of juist door de Duitse politie kwam, is nooit duidelijk geworden. Israël is in rep en roer en richt een commando op, waarvan het bestaan tot op de dag van vandaag wordt ontkend.

Aan het hoofd ervan staat Avner (Eric Bana). Hij krijgt de leiding, maar moet daarvoor zijn legale identiteit en hoogzwangere vrouw achterlaten. He’s oficially unoficcial.

Hij krijgt gelukkig hulp van vier anderen. Hieronder de koelbloedige en chauvinistische Zuid-Afrikaan Steve (Daniel Craig). Verder staan een bomexpert, een vervalser van documenten en een verdwijningspecialist hem bij.

Ze hebben de lijst van de gijzelnemers, een bankrekening met genoeg geld om Bangladesh te voeden, en Fransman Louis die hun de exacte adressen bezorgt. Zo vormen ze al gauw een soort van veredelde Avner’s Five. Alleen moeten zij wél al hun bonnetjes inleveren

Spielberg weet als geen ander het beste uit zijn acteurs te halen. Eric Bana zet een geloofwaardige performance neer. Helaas geeft het script hem en zijn omgeving weinig drijfveren meer, zodat het moeilijk wordt om hun handelingen volledig te begrijpen.

De actie is goed verzorgd en bovendien prachtig in beeld gebracht. Vooral de talloze steden die door de vijf worden bezocht zijn een lust voor het oog. Origineel zijn de settings weliswaar niet (Eiffeltoren in Frankrijk, fietsen en woonboten in Nederland), maar ze weten een fraai tijdsbeeld te scheppen.

Al vrij snel duidelijk dat de badguys veel overeenkomsten vertonen met Avner en zijn team. Ze vechten alleen voor een andere zaak. Ondanks alles gaan de personages door met hun missie. Moorden dus, terwijl er steeds meer twijfels opduiken. Het wordt op dit soort momenten te duidelijk dat Spielberg zelf aan het woord is.

Als de jagers vervolgens zelf worden opgejaagd wordt het moeilijk voor Avner om in het hoofd logische antwoorden te vinden op het waarom. De sterkste scène van de film is ook de meest onwaarschijnlijke: Avner praat met een PLO-terrorist over het conflict in het Midden-Oosten. Ze lijken begrip te hebben voor elkaars standpunten.

Het is gewaagd van Spielberg om standpunten van beide kanten van het verhaal te laten zien, hoewel het geheel korter had gemoeten. Munich is nu veel te langdradig om echt te blijven boeien.

Spielberg wordt ook oud 6