Grbavica

Tussen verleden en toekomst

De Balkan blijft een goed verborgen parel binnen de Europese cinema met als bekendste ambassadeur Emir Kusturica. Toch won het Bosnische Grbavica dit jaar verrassend de Duitse Gouden Beer voor beste film.

Dit ingetogen drama is het regiedebuut van de jonge Jasmila Zbanic. Het geheel speelt zich deze keer niet af tijdens de burgeroorlog van de jaren negentig, maar juist in het Sarajevo van nu.

Mirjana Karanovic speelt Esma, een alleenstaande moeder die in de wijk Grbavica haar toekomst opbouwt. Om de eindjes aan elkaar te knopen werkt ze ’s ochtends in een ouderwetse schoenfabriek en ’s avonds in een moderne dancing.

Intussen moet ze ook nog eens de grillen van haar mooie tienerdochter Sara (Luna Mijovic) ondergaan. Al gauw blijkt dat dit niet de enige moeilijkheid in het leven van Esma zijn. Zij heeft door de oorlog ook een ander trauma overgehouden. Toch wil ze niemand hiermee lastigvallen. Zelfs haar eigen Sara niet.

Het verleden, heden en de toekomst zijn voor de hoofdfiguren in Grbavica erg strak ineengevlochten. Esma wordt uitstekend vertolkt door Karanovic. Zij weet de pijn, het verdriet en de hoop van Esma erg treffend weer te geven.

Uiteindelijk staat ze synoniem voor alle vrouwen die met een postoorlogstrauma moeten leven.

Ook de jonge debutante Luna Mijovic is een opvallende verschijning. In enkele bijrollen zijn ook andere toppers uit de Balkan te zien. Bogdan Diklic en Emir Hadzihafisbegovic zorgen voor de luchtige momenten in een, bij vlagen, erg zware vrouwenfilm.

De regisseuse kiest er duidelijk voor zich op het vrouwelijke geslacht te focussen. Soms het allemaal iets te dik bovenop: vrouwen zijn slachtoffers, de mannen bullenbakken. Toch probeert ze vooral het verhaal van alom aanwezig na-oorlogs leed te vertellen. Zbanic slaagt hier moeiteloos in.

De winnaar van de Gouden Beer heeft recht op een breed publiek.

Balkanbeats 7