Death Sentence

I wish I was dead…

Er is leven na Saw! James Wan regisseerde het eerste deel uit die succesvolle reeks daarna het eigen pad in te slaan. Death Sentence is zijn nieuwste gewelddadige thriller. De dood als business, Wan weet er alles van.

Het nieuwste deel uit zijn ‘oeuvre’ is gebaseerd op het gelijknamige boek van Brian Garfield. Het schrijven was al eerder aanleiding voor een vijftal klassieke B-films (of C-films, het is maar hoe je het bekijkt) met Charles Bronson. Het nieuwe millennium is een feit, hoog tijd om de overleden Bronson te vervangen door een nieuwe held.

Het is niet echt duidelijk waarom, maar Kevin Bacon is zijn naam. Hij moet het nu opnemen tegen de moderne badguy: het bendelid. Het oordeel is over de kijker geveld. Een heftige hersenloze hetze van een uur en drie kwartier, zijn straf.

Het begint nochtans zo vrolijk. Nick en Helen Hunt zijn een gelukkig echtpaar met een stel prachtige zoons. De oudste, Brendan, ambieert een carrière als professioneel sporter. Op een avond rijdt hij na een training met zijn vader naar huis.

Ze stoppen bij een afgelegen benzinestation. Deze wordt door een bende meedogenloze gangleden overvallen. Brendan is het slachtoffer van een hersenloze moord.
Nick is te laat om zijn zoon te redden. Hij weet nog net het gezicht van een van de bendeleden op te vangen.

Volgens zijn advocaat is dit echter niet genoeg om de lastpak voor lange tijd achter de tralies te krijgen. Ook al heeft hij de moord in koelen bloede begaan; Brendan is simpelweg gebruikt als toelatingsborg voor het lidmaatschap van de gang.

Waar is toch de goede oude tijd gebleven dat je zonder ontgroening verenigingslid kon worden?

Nick ambieert voorlopig geen nieuwe hobby’s. Hij wil alleen nog maar het recht in eigen hand nemen. Nadat hij besluit zijn verklaring in te trekken, gaat het verse bendelid vrijuit. Voor even althans: diezelfde avond staat de doorgedraaide Nick nog voor hem.

Oog om oog, tand om tand, Nick meet met maar één maat. Hij wenst ze allemaal dood. Dat zijn heel wat bendeleden, heel wat moorden, heel wat bloed. Maar goed, de beste man zijn zoon is immers dood.

Was het maar zo simpel. Misschien is in de VS dit soort geweldsgebruik dagelijkse kost. Hier is het wat moeilijker verplaatsen in zijn keuzes en de bijbehorende manier van denken. Niet dat er teveel denken aan te pas komt bij Death Sentence overigens.

Daar zorgen de karikaturale acteerprestaties en de over-the top ongeloofwaardige actiescènes wel voor. De normaal gezien uitstekende Bacon vervalt snel tot een op de automatische piloot rennende, schietende en schreeuwende maniak. De kijker wordt nimmer uitgedaagd.

Hoe anders was dat bijvoorbeeld in het uitstekende Falling Down. Daarin speelt Micheal Douglas een soortgelijke rol, zij het met veel meer flair. Death Sentence leent zich helaas wat minder voor nuances. Ne de eerste moord is het dweilen met de geweldskraan open. Een orgie van zweet, bloed en tranen.

En kogels, veel kogels. Death Sentence is zo een heuse testosteronflick geworden. Wie daar nou op zit te wachten is echter onduidelijk. Misschien de mensen die Death Wish V in hun kast hebben staan. De rest van de kijkers is af zelfs beter af bij Saw IV.

Een doodsvonnis voor de kijker 3.5