Brokeback Mountain

True Romance

Brokeback Mountain heeft zijn portie media-aandacht wel gehad. Het onderwerp bleek een grote onbekende: Hollywood kende hiervoor geen mainstream ‘homofilm’. Brokeback doorbreekt één van de laatste overgebleven filmtaboes.

Brokeback Mountain is waar de twee cowboys Jack Twist (Jake Gyllenhaal) en Ennis del Mar (Heath Ledger) elkaar voor het eerst ontmoeten. Eigenlijk zijn de twee eerder veredelde schapenherders, ingehuurd door Joe Aguirre (Randy Quaid) om zijn schaapjes op het droge te houden.

De jonge knapen kenden een ongelukkige jeugd en vinden begrip bij elkaar. Jack is een praatgrage rodeorijder die een open blik heeft op de seksualiteit en Ennis is een stille redneck die op het punt staat te trouwen met zijn jeugdliefde Alma (Michelle Williams).

Dagen gaan voorbij op Brokeback en de twee jongens leren met elkaar samen te werken en te leven. Totdat het op een nacht zo koud is dat zij bij elkaar in de tent duiken. Dan slaat de vonk over. Na die zomer scheiden hun wegen.

Dat het zo lang heeft geduurd voor er een film is die dit onderwerp behandelt is vreemd. Grof geweld, daar hebben de studiobonzen al tientallen jaren niks op tegen. Een liefdesverhaal tussen twee mannen zag er blijkbaar minder winstgevend uit. Als de regisseur Ang Lee zijn eigen centen er niet in had gestoken, zou het waarschijnlijk nog steeds niet een feit zijn.

Er is overigens weinig mannelijk naakt te zien in Brokeback Mountain, dus daar zal het niet aan liggen. Dit is in de eerste plaats gewoon een eerlijke film over een tragisch liefdesverhaal. Heath Ledger liet eerder al in Monster’s Ball zien dat hij meer is dan een knappe jongen en ook hier is hij weer op dreef.

Ook alle lof voor Jake Gyllenhaal dat hij deze rol aandurfde, alhoewel de beide heren in interviews verklaarden dat ze de onderlinge liefdesscènes als een soort van gechoreografeerde dans zagen.

De ironie van Brokeback is dat hij je uiteindelijk niet zo zeer bijblijft als ‘homofilm’, maar meer als tragisch liefdesdrama. Tragisch wordt het verhaal niet in de laatste plaats door de opvallend lage intelligentie van de twee mannen.

Opvallender is dat er uiteindelijk nergens een echte aanklacht wordt geformuleerd tegen de homohaat. Haat die nog altijd te vaak voorkomt. Jack en Ennis zijn dan ook absoluut geen stereotype homoseksuelen, maar gewoon twee mensen die elkaar leuk vinden.

Verder verdient het camerawerk van Rodrigo Prieto een dikke pluim, de omgeving van Brokeback is schitterend. De muziek van Gustavo Santaolalla is minimalistisch en werkt goed, hoewel dat eindeloze gitaarmotiefje op den duur een beetje gaat irriteren.

Brokeback Mountain is uiteindelijk een eerlijke film, een liefdesverhaal dat het verdient om een publiek te vinden. Het zou dan ook in veel landen verplichte kost moeten zijn voor diegenen die homoseksualiteit als een ‘ziekte’ bestempelen.

Homosexuele cowboys zijn cool 8