Je t’aime ****

Neurotische schrijver? Check. Mooie stad met imposante geschiedenis? Check. Onstuimige liefdesrelatie? Check. Woody Allen werkt elke keer hetzelfde lijstje af, op zoek naar de perfecte romantische komedie. 

Inmiddels is de Amerikaanse regisseur te oud om zelf nog voor de camera te staan. Bovendien heeft hij de laatste paar jaar zijn geliefde New York ingeruild voor het Europese vasteland. Desondanks is Woody Allen nog steeds niet te stoppen. Na Londen en Barcelona is Parijs aan de beurt. Scriptschrijver Gil Benson (Owen Wilson) is er samen met zijn verloofde Inez (Rachel McAdams) en haar ouders op vakantie in Parijs. Gil heeft de wens om ooit een echte roman te schrijven en ziet de lichtstad als grote inspiratiebron.

EEN DUIK IN DE GESCHIEDENIS

Inez wil het liefst zo snel mogelijk terug naar Los Angeles om te trouwen en geniet intussen van het pseudo-intellectuele geneuzel van hoogleraar Paul (Michael Sheen), een oude studievriend. Gil wil juist zo lang mogelijk blijven om er zijn debuutroman af te maken. Terwijl Inez met Paul op stap gaat, verliest Gil zijn grip op de realiteit. Hij belandt in het Parijs van de jaren twintig en komt er legendarische kunstenaars zoals Picasso, Hemingway en Monet tegen. Langzaam aan raakt hij verliefd op de stad.

Allen is zelf een filmkunstenaar en neemt in ‘Midnight in Paris’ een boeiende duik in de geschiedenis van de Franse hoofdstad. Hoewel er verscheidene figuren uit de historie van de kunst langskomen, blijft de film onderhoudend, vlot en vooral grappig. Niet iedereen zal natuurlijk de typische neurotische en intellectuele fratsen van Allen  waarderen, die al jaren films rond dialogen maakt. Dit is echter met gemak Allens beste romantische komedie in meer dan tien jaar geworden.

PUBLIEKSTREKKER

Na een tweetal bijzonder boeiende uitstapjes naar het thrillergenre (Match Point, Cassandra’s Dream), een uitstekend relatiedrama (Vicky Christina Barcelona) en twee lichte komedies (Whatever Works, You Will Meet a Tall Dark Stranger), valt er in Midnight in Paris eindelijk echt wat te lachen. Het script is venijnig en grappig, een ware ode aan de prachtige historie die Parijs rijk is. Allen pakt weer uit met prachtige beelden, vol met sfeerbeelden en longtakes om van te smullen.

Tel daarbij de sfeervolle muziek, het goede spel van verschillende topacteurs (Adrien Brody als onvergetelijke Salvador Dali) en het aandoenlijke verhaal. Midnight in Paris is mede daardoor het grootste box-office succes van Allen ooit. Minpuntjes? Vooruit, het grote aantal historische personages komen soms wat geforceerd over. En Wilson doet vooral een jonge Allen na, in plaats van een personage te creëren.  Toch is een Allen op dreef de prijs van een bioscoopkaartje meer dan waard.